پس از انتخابات

مثل بسیاری از امور که ابتدا خیلی بد به نظر می رسند، ولی بعد می بینی که خیلی هم بد نشد! در این انتخابات، اگر چه رای آوردن روحانی برای من واقعا یک کابوس بود؛ ولی حالا که مدتی از انتخابات گذشته می بینم که ریاست جمهوری روحانی -در کنار تهدید های زیادی که در زمنیه سیاست داخلی و خارجی ایجاد کرده- فرصت های قابل توجهی ایجاد کرده است که باید از آن ها به خوبی استفاده کرد…

اثبات امانت داری نظام

این انتخابات بار دیگر امانت داری نظام را ثابت کرد. اگر چه برای رفع اتهام تقلب (در سطحی که در سال ۸۸ مطرح شد) به سال ها زمان نیاز است.

از طرفی با حضور گسترده مردم ثابت شد که مردم -هر چقدر که بعضی هایشان شبهه داشته باشند- ناخوداگاه به نظام اعتماد دارند و معتقدند که آرایشان تاثیر گذار است.

از طرف دیگر به همه جهان نشان داده شد که نامزدی -که به نظر بسیاری از متوهمین توطئه قرار نبود رای بیاورد!- تنها با هفت دهم درصد رای بالاتر در دور اول رای آورد و انتخابات به دور دوم کشیده نشد.

اخلاق

اخلاق در این انتخابات به خصوص از سوی کاندیدا های بازنده مثال زدنی بود. نصابی از بلوغ سیاسی در کشور ثبت شد که دیگر بعید است کسی که برای آبروی خود ارزش قائل است جرات کند که نتیجه انتخابات و کاندیدای پیروز را زیر سوال ببرد.

صدا و سیما

در مناظرات پیش از انتخابات، ظرفیت بالای تلویزیون برای جذب مخاطب مشخص شد. تجربه خلوت شدن خیابان ها به خاطر یک برنامه تلویزیونی، سال ها بود تکرار نشده بود. تصمیم گیران صدا و سیما باید فهمیده باشند که مردم اگر درد خود را بر صفحه تلویزیون ببنند، اگر درد دل خود را از تلویزیون بشنوند به آن دل می دهند. اگر برنامه های تلویزیون برای مردم جذابیت ندارند به خاطر این است که درد مردم نیستند، به همین راحتی! به همین تلخی. از سریال و برنامه زنده و اخبار بگیر تا… و با همین تحلیل مشخص می شود دلیل جذابیت برنامه های پرطرفدار مثل نود…

من مدت زیادی است از تلویزیون و مسئولینش قطع امید کرده ام. به صدا و سیمایی که در آن برنامه هایی مانند «راز» و «گره» مظلومند و معلوم نیست کی پخش می شوند و کی پخش نمی شوند؛ معلوم نیست تکرار دارند یا ندارند و… نمی شود امید زیادی داشت. روش خفه کردن برنامه های به درد بخور تلویزیون همین پخش نامنظم و بدون برنامه و اعلام است…

اما نباید از رسانه های دیداری و شنیداری قطع امید کنیم. باید خود را در این زمینه قوی کنیم باید نسلی از جوانان با شناخت انقلاب و تکنیک رسانه خود را بسازند و خود عهده دار بیان درد دین و دنیای مردم شوند. قطعا آن روز تلویزیون با تمام ایراداتش اگر چه خواهد خواست! ولی نخواهد توانست این جوانان را نادیده بگیرد.

فرصت شروع

امروز روز شروع همه کسانی است که نسبت به آرمان های انقلاب دغدغه دارند. باید نسبت به این آرمان ها از این پس کار ایجابی بکنیم. دوره کار سلبی (و بی تعارف بگویم: «غر زدن») به پایان رسیده است. اگر در این انتخابات از اصلاح ساختار ها و آزاد شدن ظرفیت ها سخن گفتیم و رای نیاوردیم! نشان دهنده این است که به جای حرف های کلی زدن باید ریز به ریز اصلاحات ساختاری مد نظرمان را طراحی کنیم و به گوش و ذهن مردم برسانیم. حالا برای این کار چهار سال فرصت داریم.

از این پس مطالبی که در این زمینه منتشر می شود، با موضوع «اصلاح ساختار ها، آزادی ظرفیت ها» علامت گذاری می شوند.

0

1 فکر می‌کنند “پس از انتخابات

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *